ექსტაზის კონცეპტი გრიგოლ რობაქიძის „გველის პერანგში”
Resumen
მოდერნისტული რომანების მრავალფეროვან მხატვრულ სივრცეში ყურადღება იქცევს ექსტაზის კონცეპტი, რომლის ანალიზი წარმოაჩენს სამყაროს ახლებური ხედვისა და გარდასახვის განსხვავებულ მოდელებსა და პარადიგმებს. ექსტაზის ფენომენი სხვადასხვა ვარიაციით გვხვდება ჯეიმს ჯოისის, უილიამ ფოლკნერის, მარსელ პრუსტის, ვირჯინია ვულფის, თომას სტერნზ ელიოტის და სხვა მოდერნისტ შემოქმედთა ნაწარმოებებში. ექსტაზი შეიძლება იყოს სხვადასხვაგვარი: მისტიკური, რელიგიური, ფილოსოფიური, შემოქმედებითი და სხვ. იგი შეიძლება გამოიწვიოს მეხსიერებაში ჩაღრმავებამ, ბუნებასთან ურთიერთობამ, ბედნიერებისა თუ უბედურების განცდამ, სიყვარულმა თუ სიძულვილმა. ექსტაზის ფენომენის ეს მრავალფეროვანი სპექტრი, თავისი სიმბოლურ-ალეგორიული და მეტაფორული მნიშვნელობებით, მხატვრულ ტექსტში წარმოჩნდება, როგორც მისტერია. ეს კონცეპტი გრიგოლ რობაქიძის „გველის პერანგის~ მხატვრული სივრცის მნიშვნელოვან კომპონენტად გვევლინება.
საკვანძო სიტყვები: გრიგოლ რობაქიძე, ექსტაზის კონცეპტი, მოდერნიზმი, ქართული ლიტერატურა
